| |
| جمعه 6 بهمن ماه سال 1385 |
| مسیر سبز |
آدما هر لحظه با لحظه ی قبلشون فرق دارن، حتا اگه خودشون هم نخوان که تغییر کنن ولی یه چیزی داره توی وجودشون تغییر می کنه. از لحظه ای که منC کنیم.
D9 نوشتن این جمله کردم تا الان که دارم به آخراش می رسم کلی عوض شدم. کلی...
اما اون چیزی که توی این عوض شدنای پیاپی قابل توجهه، برآیند همه ی این تغییراته. همه ی ما یک هدفی داریم که با زندگیمون به اون می رسیم و این رسیدن می تونه حتا خیلی شخصی باشه و ما فقط برای اون زندگی کنیم.
همه ی ما به اون هدف می رسیم، یا بهتره با یه کم اغراق بگم رسیدیم و تموم زندگیمون قراره توی مسیری بگذره که منتهی به نهایته، نهایتی که در اون ما اتفاق افتادیم. پس اوج لذت توی مسیر اتفاق میفته و استفاده نکردن و بهره نبردن از اون بزرگترین گناهیه که آدم می تونه انجام بده.
تو این دنیای کوچیک، تغییرات بزرگ می تونن ما رو به لذتها دور یا نزدیک کنن ولی در عین حال هممون داریم جابجا می شیم.
در حرکتیم... |
|
