توی یه شهر  غریب توی کوچه ی  باریک و تاریک   یه چلو کبابی  به سبک ۲۰۰۰ سال  پیش  من  تنها با دو تا غریبه .......   از  مشکلاشون میگن  .... برای کی  .... من میشنوم   دوست دارم از اونجا  برم  ولی  کجا   .... میترسم   سردم میشه ....    باد  سرد  میاد تو  یکی  در  و  باز  کرده  ....نگاه میکنم  یه  اشنا .... یه  اشنا که  همه چیزه  منه  ... مثله  توی  فیلما میپرم  بغلش با گرمی  تنش  با صدای  قلبش  با  نفساش   اروم میشم .

پ.ن  زنده هستیم تا وقتی اسیریم

تاحالا شده به خودتم  دروغ بگی . خسته بشی از دروغایی که تکرار  میکنی ولی چاره ای نداری چون انقدر تکرار  کردی که  بهشون  عادت کردی   . چیزی  جز  اون ها  بلد  نیستی .

خسته بشی  دلت  باسه  پنجره  اتاق بچگیات تنگ  شه  اره  همون   پنجره ای که  تنها مونست  بود  همون  که یه  چراغ  تنها  همیشه  از اون  ورش  داشت  نگاهت  میکرد   .

تو  اینه  نگاه میکنم  چیزی  نمیبینم  دنباله  خودم  میگردم  تو  چشمام  نگاه میکنم .....  یاده  حرف  اون پیره زن  فال  فروش  دمه  امام  زاده  صالح میفتم  ۲ سال  و نیم  پیش  بود   اومد  جلو  نمیدونم  چرا  دلم  باسش  سوخت  اخه من  دلم  باسه  خودمم  نسوخت  بهم  گفت  یه  فال  حافظ  از من  میخری  گفتم  چند   گفت  ۵۰۰ دنبال  ۵۰۰ ایی  گشتم   تو  کیفم   تا گیرش  اوردم دادم  دستش و راهم رو گرفتم  که برم  گفت   فالت  رو  بردار   .. .  گفتم  من  اهل  فال  نیستم    تو  چشام   نگاه  کرد  گفت  تو با  چشمات  هر کسی رو  بخوای  اسیر خودت میکنی  فال  به  درد تو نمیخوره ... رفتم

 حالا  چشمام رو  نگاه میکنم همون  چشماست  فقط الان  قرمز  شده  ۱  ساعت  دیگه مثل  اولشه خب  راستی  اینا   اسیر  کردن  یا  اسیر شدن .فکر  میکردی  اسیر  شه  چشمات  مهم  نیست 

نگاه میکنم  به  چشمام   دنباله  خودم  میگردم  ولی نیستم  .... همش  به  اون  میخورم   ....  مهم  نیست  من  تو  زندگیم  از  خیلی  چیزا  گذشتم  یاد  گرفتم  این  کارو   یکیشم  خودم  .... اره  من  از  خودمم  گذشتم  .....  

خسته  شدم  از  ادم هایی که   مجبورم  جلوشون   لبخند  بزنم   نقش  بازی  کنم   ....

شیره  اب  رو  باز  میکنم   .... چشمام  رو میشورم  و  وضو میگیرم   .... دیگه از  خدا  ام  خجالت  میکشم   هر  وقت  دلم  میگیره  میرم  سراغش   .... کاشکی  من  ادم  بودم  .....

اروم و بی حرکت وایساده .... بهش یاد داده شده که بی تفاوت باشه ...مثل همیشه ساکت. اطراف شلوغی و هیاهو چشاشو میبنده ... ۱ ۲ ۳ دوباره نگاه... تاریک و خلوت همه چی وهم و خیال ...ثانیه ها با هم رقابت می کنن وبهشون توجهی نمیشه چون حتی حاضر نیستن وایسن که پیاده بشی اگه بریده باید با همون سرعت خودش رو پرت کنه .....یه نگاه ....فقط باسه اینکه چشاش ازون تاریکی مسیر خسته شده پا میشه ...ولی نه.... وقت هس باسه اینکار.... چشاشو میبنده ...باز شلوغی مجازی اطراف سعی میکنه مثله قبل آروم باشه تو سکوت خودش به پایین کشیده میشه و با فریادی بی صدا غرق میشه باسه همیشه.....

خودت رو رها کن
رها در مسیر زندگی
مثل دریا
مثل آب

اگر آروم باشی و اذیت نکنی
موجها می برنت به یه جای خوب
می تونی روزها تو دریا بمونی و لذت ببری
مثل رهایی
مثل عشق

می تونی لبخند بزنی
می تونی از ثانیه هات لذت ببری
می تونی بخندی و گریه کنی
مثل روز
مثل شب

مثل رندگی